15 mei verder door Virginia

Er was niemand mij ’s nachts komen lastig vallen, behalve de koude. Had ik toch maar de donzen slaapzak meegenomen. De Tonzonradiatorfolie bracht uitkomst. De aluminiumfolie legde ik over de slaapzak en het werd meteen warmer. Normaal gesproken ben ik niet zo voor een zondagsopenstelling van winkels, maar toegeven om voor 8:00 uur de Food Lion binnen te stappen voor een gallon (4,5 ltr) water en chocolade is toch wel praktisch. De tocht van zo’n 100 km voerde weer door een mooi, rustig, lieflijk en glooiend landschap. Met bossen, boerenland (zonder koeien: die houden ze liever binnen), een meertje op zijn tijd en een enkel lelijk dorpje. En overal zie wel ergens een huis. Het bleef fris, door de harde tegenwind. De auto’s gaan met bogen om je heen en ze zwaaien vriendelijk. Toen ik ergens stopte vroeg een ietwat beschonken sigaarrokende vrouw of ik fietste? “Ja, dat dacht ik wel:, zei ik: “Ik ga op weg naar Oregon. Maar niet vandaag hoor.” “Whaaaat. No kidding. No kidding! Jeeeee”

Op de weg lagen op verschillende plekken vreemde dingen. Toch maar eens stoppen. Dode schildpadden! Huh? Ja, weinig kans dat ze de overkant halen.

Tijdens de lunch bij een meertje kwam mijn beschermengel goed van pas. Achter me waren ze weer eens aan het grasmaaien op zo’n Henk Bak maaier. Er kwam wat tussen de machine en een vuistdik projectiel zoefde langs mijn hoofd en belandde 5 meter verder in het meer. Oef! Na wat omfietsen belandde ik in het stadje Mineral. Van hieruit pak ik morgen de TransAmerica Trail op. Je mag hier (gratis) overnachten bij de plaatselijke brandweer. Ze waren druk de prachtige brandweertruck aan het wassen. Ik mocht het complete, wat gedateerde, gebouw gebruiken. De enorme eetzaal, de keuken, de toiletgroep etc. Alleen was er geen douche. Dan maar poedelen bij de wasbak. Ook WiFi was aanwezig. Top! Na het diner legde ik mij te ruste op het podium van de eetzaal. Een vertrouwde plek. 

Advertenties

7 gedachtes over “15 mei verder door Virginia

  1. Wat een spannende maar prachtige tocht ga je maken, Willem! De foto’s in Virginia doen me onmiddellijk denken aan mijn vakantie verleden jaar in Washington, West-Virginia en North Carolina. Zeer herkenbaar die snelweg (waar jij dan blijkbaar op mag fietsen) en die eenzame houten huizen !
    Hoop dat je niet al teveel problemen gaat tegenkomen (en zo ja, dat ze snel opgelost kunnen worden) en wens je heel veel plezier en mooie fietskilometers toe!
    Marja

    Liked by 1 persoon

  2. Hoi Willem, leuk hoor om jouw blog te lezen! Ben ook benieuwd naar jouw verdere belevenissen, dus ga je wel een beetje volgen (tussen de bedrijven door). Veel succes en vooral veel plezier!

    Je collega, Annet Koeleman

    Liked by 1 persoon

  3. Hopelijk hoefde de brandweer ’s nachts niet uit te rukken anders was het gedaan met de nachtrust op het podium haha. Hoe is de temperatuur daar? Fiets ze weer verder…

    Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s