17 Mei The Raindrops Are Falling

Het regent. Niet heel hard, maar het gaat lekker door. Ik maak mijn ontbijtje onder een afdak. En wacht totdat de bui over is. Maar dan word je toch ongeduldig. Ik loop naar het winkeltje aan de overkant en vraag wanneer de bui over is. Ze kijken me aan alsof ik van een andere planeet kom “Ha, ha morgenmiddag waarschijnlijk of anders overmorgen” , zegt de eigenaar. De omstanders lachen mee. Domme toerist. Het regent al bijna twee werken hier in Virginia. Ondertussen fietsen al wat leden van de fietsgroep van Emily en Karla voorbij. Ik besluit om toch maar te gaan. Ruim de boel verder op en vertrek met regenpak aan. Het wordt klimmen vandaag. Dat is zeker. Ik moet over de 1000 meter hoge Appalachen heen. Het gaat steil omhoog. Onderweg kwam ik weer wat leden van de fietsgroep tegen. Emily en Klara en later een Zweeds stel en een van de organisatoren. Die de sweap was: de bezemwagen fietser. Hij vroeg aan mij waar ik naar toe ging. Ik zei dat ik dat nog niet wist. “Yes, that’s my man!” en gaf me een high-five. Hij zei dat ik maar langs moest komen bij hun busje. 

Het zou een mooie rit zijn geweest over de Blue ridge parkway. Een prachtig natuurgebied, met overal uitzichtpunten. Maar ik zag er zo weinig van. Hoe hoger ik kwam, hoe mistiger het werd. Het zicht werd zo’n 40 meter. Met en zonder bril. En het bleef regenen. Een regenpak of niet. Je wordt zeiknat van zweet en regen. En als je stilstaat heb je koud. Snel een mok koffie uit het thermoskannetje en weer door. 

Ik ging eigenlijk steeds beter fietsen en hoewel ik laat was vertrokken had ik toch de bergrug gepasseerd en 95 km afgelegd. Laat in middag werd het steeds droger en kwam ik op een camping bij een riviertje. Daar ontmoette ik Ed uit Tennesee. Hij fietste ealleen een deel van de route, maar dan de ander kant op. We deelden samen de grote overkapping met picknicktafels. Het was gezellig om de ervaringen uit te wisselen. En ik nam eens een heerlijke hete douche, dat was ook al een paar dagen gelden. Het was een prima plek. De tent en de spullen bleven mooi droog, want het begon intussen weer zachtjes te regen. En Ed steeds harder te snurken. 

Advertenties

2 gedachtes over “17 Mei The Raindrops Are Falling

  1. Willem, je verhalen weer gelezen en ja het heeft veel geregend vooral ten zuiden van hier. Hopenlijk wordt het beter. Het is leuk je belevenissen te kunnen volgen. Goede reis.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s