19 mei Het mooiste State Park

Het was 7:46. Ik nam afscheid van Steven en Jeff. “Het weer ziet er veelbelovend uit” zei ik. “Het regent tenminste niet” zei Jeff. Ik moest even aan Dirk Jan Slot denken (vrij vertaald): “Het weer mot je nemen zoals het is. Je ken je druk make. Maar je ken er gien bal an doen.” Een Langedijk wijsheid, nog van voor de Mindfullness.
Onderweg begon het wat te spetteren. Ik trok nu ook maar de regenbroek en mijn overschoenen, bestaande uit dunne plastic zakken, aan. Het werd weer een mooie rit, ondanks de aanhoudende regen. Ik genoot van het mooie dal en moest bepaalde stukken weer aardig op de pedalen staan. Een lekker afwisselend landschap: open land, bossen, riviertjes, loofbomen, boerderijen en weer veel witte kerkjes (die dan wel echt wit zijn, Pancrassers!). Het was weer heerlijk rustig op de weg. De omringende Appalachen hadden overigens beter Smokey Mountians kunnen heten. Ze lagen bijna aldoor in de mist. 

Tegen lunchtijd belandde ik na een stevige klim in het stadje Christiansburg. Ik ging op zoek naar het centrum, wat niet bestond. Wat een deprimerend stadje, terwijl de naam anders doet vermoeden. Het was net alsof iemand bij het spel Monopoly alle huizen en hotels alvast in een hoek had geschoven om het spel op te ruimen. Ik stond even later buiten bij de Burger King. Normaal gesproken heb ik het niet zo op belastingontwijkende fast-foodketens, maar op deze trip is het wel echt handig: Gratis WiFi. En je kan dan even wat dingen regelen. 

Ik zag het Zweedse stel van de fietsgroep een motel instappen. Ik ging door. Het begon op te klaren. De weg was vlakker, sterker nog: voornamelijk naar beneden. Ik stak in Radford de New river over en reed er nog een heel stuk langs. Na een lange rit van 119 km kwam ik op een camping van een State Park. Een natuurgebied van de staat. Met meestal een camping. Je staat daar altijd  erg mooi en het kost weinig. Dat liep toch wat anders. Het invullen van de papieren nam wat tijd in beslag. Ik werd helemaal doorgelicht. Hier had Edward Snowden nog niet over gelekt. “Ik kan Holland niet vinden” zei de Ranger: “Is Holland een deel van een ander land?” “Ik zou even bij The Netherlands kijken” zei ik. Je kan ze het ook niet kwalijk nemen die Amerikanen. Hun land is zo groot en dan heb je ook nog die kleine onbeduidende landjes aan de andere kant van de oceaan. De kosten bleken $30,-! Een belachelijk bedrag. Dat vond ook de man die het terrein onderhield en even langskwam “Man, voor $5,- meer heb je in het motel voor het park een kamer, met een douche, TV, WiFi, en een echt bed”.  


Advertenties

4 gedachtes over “19 mei Het mooiste State Park

  1. Hoi Willem, wat leuk dat je een blog bijhoudt! Kunnen we meegenieten met je reis. Ook leuk voor jezelf als dagboek. De foto’s zijn mooi. Zo te lezen ga je goed op schema. Toi toi toi en veel plezier op deze mooie tocht.

    Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s