1 juni The Amishboy

Ik verbaas me nog steeds over de gastvrijheid. Geweldig om te ervaren. Fietsers worden door een deel van de bevolking gezien als volkomen idioten en de andere helft is diep onder de indruk als je al 15 km kan fietsen. Laat staan als je van de oost- naar westkust peddelt. Dan ben je een held en die held willen ze graag helpen. Daar plukken we dagelijks dankbaar de vruchten van.
Het was een redelijk gemakkelijke rit. Een licht glooiend boerenlandschap. Volgens mij schrijf ik dit al dagen, maar vervelen doet het niet. Ik heb zelfs mijn mp3-speler nog niet eens gebruikt. Het was wederom warm. Ik fietste vaak samen met Jane en Mike die een sneller tempo hadden dan hun maatje Allisa. Met hun bracht ik samen de nacht door in de kerk. Leuke lui. 

Ik heb een prima koffie ontdekt. Mc Cafe van Mc Donalds. Een heel pak heerlijke ochtend momenten.  
Onderweg kwam in een farmer Ernest Buckley tegen. Hij vroeg of ik nog water wilde. Of even wilde zitten onder zijn overkapping. Daarna kwam ik in Amish gebied. Ik stapte uit nieuwsgierigheid een winkeltje binnen met handgemaakte meubels en jam. De tijd stond zo’n 250 jaar stil. Net alsof ik in een gekostumeerde film was beland. Ze waren vriendelijk en vroegen naar mijn fietstocht. En stapten in een busje. Ze gingen terug naar New York, want ze waren hier voor een bruiloft. Ik reed door en ontmoette een Steve, een Amish jongen van een jaar of 18 die met twee paarden aan het plegen was. Ik mocht hem niet fotograferen, maar zijn paarden was geen probleem. Het was een aardige, geïnteresseerde jongen. We kletsten wat. De Amish gaan tot hun veertiende naar school en daarna werken ze mee op de boerderijen. Het land wat hij ploegde was bedoeld als moestuin. Er wonen 80 families in dit gebied. Zijn nichtje bleek gisteren getrouwd, maar alcohol wordt er niet geschonken tijdens het feest. Alleen tijdens het avondmaal in de kerk.
De veerpont bracht mij naar de andere kant van de Ohio-rivier en daar begon de staat Illinois. Ik bekeek de Cave in Cave in a Rock.

Bij vergane glorie hotel River Rose Inn in Elizabethtown op een schitterde plek langs de rivier stapte ik van de fiets. Fietsers staan hier bijna gratis. Ik zette mijn tent op achter het hotel en kookte in de garage. Het kon elk moment gaan regenen. De andere drie kwamen stukken later, ze waren de weg kwijt geraakt.

Gieren ontfermen zich liefdevol over een aangerede schildpad
Een gelukzalig koffiemoment onder het afdak bij een kerk
De veerpont over de Ohio-river
Het. land wordt bewerkt met aarden en een ploeg. Helaas zonder Steve, de Amishjongen

Advertenties

4 gedachtes over “1 juni The Amishboy

  1. 2-6-2016
    Hoi Willem,

    Met veel plezier lees ik je verslagen. Elke ochtend kijk ik in de mail of je weer geschreven hebt.
    Wat kun jij het mooi vertellen Willem.
    Je maakt zo veel mee onderweg. Op deze tocht kom je vaak mensen en situaties tegen die jouw fietsdagen prachtig kleuren en verzamel jij bijzonder waardevolle herinneringen.
    Ik heb veel respect voor jou!! top!!
    Vriendelijke groet, je collega Margreet

    Like

    1. Hoi Margreet,

      Bedankt, leuk om te horen. Het is een gave ervaring, maar dat lees wel.
      En in het blog kan ik lekker de dag verwerken. Al die ontmoetingen zijn zo bijzonder.
      Groet,
      Willem

      Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s