6 Juni H-day

De zon kwam op, geen wolkje te zien. Dit beloofde een hete dag te worden en dat werd het ook. Ruim 32 graden. Maar ik was op tijd van start gegaan. De fietsers hadden allemaal in het hoofd om naar Houston te reizen. In Missouri dan wel te verstaan.
Er moest in tegenstelling tot gisteren veel meer geklommen worden, maar het was een prachtige rit. Dwars door Ozark National park. Ongeveer vergelijkbaar met gisteren, alleen wat iets minder perfect. Door de hitte heb ik zo’n  4 liter gedronken.

Gisteren bespraken we met enkele vrouwelijke fietsers een nijpend probleem van degenen die van oost naar west koersen. Zoals je weet gaat de zon op in het oosten en draait via het zuiden naar het westen. De linkerkant van je lichaam krijgt hierdoor veel meer zon dan de rechterkant. Ik ben dus ook aan de linkerkant bruiner dan de andere zijde. Tja, wat te doen? Ik zet de opties even op een rijtje (aanvullen mag):
A: Een paar dagen terug fietsen (alleen bij zonnig weer)
B Achteruit fietsen
C De linkerkant an je lichaam wel voorzien van zonnecrème en de rechterkant niet
D Op het stuur gaan zitten en zo proberen vooruit te komen

Optie C heeft nog de meeste kans van slagen.

Vanmorgen langs het postkantoor gefietst en een tas vol spullen opgestuurd naar mijn nicht Catharina in Portland. Waar we aan het einde van de trip langsgaan. Hoe je het het ook bedenkt van te voren. Het blijkt telkens weer dat je teveel kleren en andere spullen meeneemt die handig lijken, maar toch niet gebruikt. Zo heb ik een vreselijk handige elektrische dompelaar meegenomen om water mee te warmen. Het bespaard brandstof en alles blijft lekker schoon. Echter in Europa heb je 220 V en gaat het prima. Hier in de VS met 110 V uit het benepen stopcontact kan je bijna een halve dag wachten op je kopje thee. Dus hop, weg ermee.

In Summersville stuitte ik tijdens de lunch op Jan Hendrik, een Nederlandse jongen die de net op de route was gekomen via New York, Washington en Indianapolis. Hij gaat na deze tocht verder in Canada fietsen. We besloten samen verder te fietsten.

Aan het einde van de middag, na 122 km in Houston, reden we onder de overkapping naast het zwembad. Daar mochten we het kampement opslaan. Ook mochten we nog gebruik maken van het zwembad. Wat heerlijk. Blij dat ik mijn zwembroek, ook totaal nog niet gebruikt, vanmorgen toch niet richting Portland had gestuurd. Voor dit blog had dit echter veel leuker geweest: ‘Houston, we’ve got a problem’

dsc07772

Advertenties

2 gedachtes over “6 Juni H-day

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s