8 juni En de bergen gaven niet op

Met een flinke beker vol koffie (small) zaten we om 8:15 uur bij de Mc Donalds om de vorige blogs aan het internet toe te vertrouwen. Het hele restaurant zal vol met senioren, maar wij mochten ook naar binnen. Ze ontbeten hier, of haalde alleen een bakkie koffie. Het was een ontmoetingspunt. Drie keer in de week zat een viertal senioren hier een deel van de ochtend. Ze babbelde wat over de toestanden in deze zo pittoreske stad en over de benzineprijs. Ze schreven de aanbiedingen uit het krantje van de Walmart over op een stukje papier. “Ja” zei de man het een petje op van de Navy: “Obama heeft de pensioenen dit jaar niet verhoogd, daarom moeten we aanbiedingen afstruinen. En dit is weliswaar het land van de mogelijkheden, maar ik heb ze net gemist” Hij moest er zelf erg om lachen.

We namen de waarschuwingen over het vreselijke verkeer en hun vreemde landgenoten ter harte en stapten maar eens op. Weldra reden we tussen de rustige velden en akkers vol gras, graan of mais. Soms stonden er stieren buiten, die nogal schrokken van twee fietsers en begonnen te hollen. Het werd een pittig zware rit. Het was boven de 30 graden en de heuvels waren niet mals. Aan het hoogteprofiel te zien zou het moeten meevallen. Maar het gevoel was duidelijk anders.

In Walnut Grove haalden we bij het benzinestation even een blikje koude Cola en tekenden het gastenboek. Ik zat al sinds Virginia achter een Nederlands stel aan die ik maar niet inhaalde. Ze waren nog steeds een week voor mij. De serveerster vroeg, uit het niets: “In Nederland is toch iedereen verzekerd tegen ziektekosten”. Ik antwoordde bevestigend. “Dat wil (presidentskandidaat) Bernie Sanders ook, maar ze krijgen het hier niet voor elkaar. Stelletje hypocriete gasten”.

Laat in de middag deden we boodschappen in Everton en besloten om toch maar 35 km door te rijden naar Golden City. De naam beloofde veel. Maar inmiddels weet ik beter. Ondertussen was mijn 85% pure chocoladereep tot saus verworden in mijn stuurtas. En dan blijkt dat er best veel in zo’n stuurtas zit. Het werd nu duidelijk wat vlakker. We kwamen langs de John Deere en New Holland dealer. Kortom echt agrarisch gebied hier. Na 138 km kwamen we aan in het citypark, waar jeugd baseballwedstrijden bezig waren. Leuk om te zien. Ook de dikste man van de stad was hier naar toegerold. Met een overheerlijke pint bier werd de warme dag afgesloten. De krekels en de vuurvliegjes lieten ons merken dat het avond was geworden.

De watertoren van Walnut grove
Jan Hendrik mijn nieuwe fietsmaat
Wie heeft die dubble hamburger met friet en een extra large coke besteld ?

Advertenties

5 gedachtes over “8 juni En de bergen gaven niet op

    1. Hoi Marja,

      Ik moest de naam even Googelen. Want ik wist niet wie ze was.
      Maar gevonden: Laura Elisabeth Ingalls. Ze moest wel een grote fantasie hebben om in deze stad die serie te schrijven. Ik heb overigens niets van haar gezien in de stad.
      Groet, Willem

      Like

  1. WILLEM WE GENIETEN ELKE DAG VANJE BELEVENISSEN EN NATUURLYK DE FOTO’S .DIE LAATSTE FOTO WAS GEWOON VIES MAAR HEBBEN TOCH GELACHEN. KEEP IT UP WE PRAY FOR YOUR SAFETY. TANTE FIE.

    Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s