10 juni Wiskey en muziek in Toronto

We vonden een paar eieren in de kerkkoelkast en een gebakken ei is een goede start. Het traject wat we volgden was niet ingewikkeld. 40 km rechtdoor over dezelfde weg. Wel hadden we, net als gisteren, flinke tegenwind. Het landschap was heel licht glooiend en nog niet zo leeg als we gedacht hadden. Maar graan, gras, mais en malse stieren. Weer een bijzondere rit.

In Chanute, na een bak salade van de Walmart, stuitte we op een originele stoomtrein toen ze dit hier het Wilde Westen noemden. Dat zijn toch wel grote machines. We konden binnen kijken. De machinist zal zich toch menig keer verbrand moeten hebben. Er lopen overal van die stoomstangen. 

Aan het einde van de middag bereikten we Toronto, met maar liefst 262 bewoners. Twee daarvan Dick en Jeff stonden buiten naast de drankwinkel met een piepschuimbeker vol whiskey, ijs en cola. Dit was duidelijk niet hun eerste beker (En waarschijnlijk ook niet hun laatste). Of wij ook een glas van dat vuurwater wilden. Daar zeiden we geen nee tegen. Tegen een derde man, die zich nog binnen bevond, werd geroepen dat hij bekers met ijs moest halen. Jeff haalde een fles whiskey uit de winkel en wij haalden blikje cola uit de automaat. De glazen werden flink vol getapt. Er volgde een geanimeerd gesprek. Waarbij we de antwoorden een aantal keren moesten herhalen. Nederland schijnt volgens de derde man in het westen van de staat Missouri te liggen. Ook Arnhem en Amsterdam wist hij te plaatsen in diezelfde staat. Twee bellen whiskey/cola verder hadden de fietsreis, familie, pick-up trucks en de benzineprijs besproken en stapten we op de fiets. We kregen nog van de vrouw van de derde man twee koude biertjes mee. In de drankwinkel verkochten ze alleen maar groot verpakkingen. Het was gelukkig niet ver meer naar de stateparkcamping aan het stuwmeertje. Nadat de tent stond doken we het warme meer in. Het was echt prachtig hier.

Jeff vertelde nog dat er live muziek was bij de baseballveld vanavond. We namen daar even een kijkje. Heel het terrein stond vol met pick-ups, waarop mensen op afstand naar de muziek luisterden.Ze keken op van twee mannen op een fiets. Onder een overkapping trad de vermaarde counrtyformatie: The Woodson county line band op (onthoudt die naam!) We namen plaats aan een picknicktafel. Er werd gedanst, gedronken en gelachen. We zochten de bar, maar die was er niet. Je moest zelf je drank, klapstoelen en koelboxen meenemen. Verschillende mannen hadden witte cowboyhoeden op en droegen messen. Een kleine-Koningsdag-in-Broek-sfeer. Op de terugweg reden we langs de opvallend grote begraafplaats. Naast de kunstbloemen zijn veel zerken voorzien van kerstverlichting. We vonden dat wat vroeg voor de tijd van het jaar.

Dick en Jeff onze drinkebroeders.
Een kleine winkel/camping voor fietsers in Benedict. Ee troffen de bijzondere eigenaar niet. Hij schijnt er nogal bijzondere (complot)theorieen op na te houden volgens andere fietsers.
Weer een nieuw dier. Een aangreden gordeldier. niet door ons trouwens…

Advertenties

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s