16 Juni. De prairie en de schoonheid van Haswell

Ik smeerde me maar weer in met zonnebrand. De geur van dit goedje roept herinneringen op van babybilletjes met luieruitslag. Nu smeer ik mijn machtige kuiten en mijn nog imposantere neus ermee in. De route was weer eenvoudig: de 96 blijven volgen.

De wind lijkt maar niet in de goede hoek te willen zitten. We hadden behoorlijk tegen, daarbij komt nog dat we heel langzaam aan het stijgen zijn. Tel daar nog eens de warmte bij op (43 graden), de schamele voorzieningen onderweg, de wijdse uitzichten, prairie, graan en schilderachtige kaalgeblakerde half vervallen graansilo’s, en wat heb je dan? Een prachtige fietsdag.

Ik was me vannacht nog rot geschrokken. Ik had mijn tentje los (de haringen gaan slecht de betonvloer in) onder een overkapping gezet. Het begon hard te waaien. Alles klapperde aan de tent. En ik leek wel langzaam op te schuiven. Ik zette de tent ’s nachts daarom in vast het gras. Ligt er opeens een jongen in een slaapzak naast een boom! Hij bleek ook aan de Trans   mee te doen en was hier na 23:00 uur beland. De volgende morgen spraken we hem: Marco, de Fin. Ook hij had bitter weinig mee op zijn racefiets. En sliep in een soort vuilniszak die aan de binnenzijde was voorzien van aluminiumfolie. Deze slaapzak was ik een aantal jaar geleden aan het uitvinden en testen! En bestond dus al. Hij kampte met hetzelfde probleem: te warm en te zweterig.

We lieten Kansas achter ons en reden de volgende staat Colorado binnen. De prairie nam de overhand. Hier had zomaar de film: Dances with Wolfs opgenomen kunnen zijn. In plaats van bisons zagen we slechts een hert oversteken. Wel kwamen af en toe meer van de fietsers tegen die de race fietsten.

We belandde uiteindelijk in het einde van de wereld: Haswell. Dit plaatsje, met 65 inwoners, is in verre staat van ontbinding. Alles valt ongeveer uit elkaar, de huizen, schuren, wegen en auto’s zonder deuren. Je mag niet te lang naar iets kijken, anders stort het in. Maar het geluid van de grasmaaier ontbrak ook hier niet. Er was een overkapping voorzien van een paar goede(!) picknicktafels. Met uitzicht op de algehele rotzooi en de prairie. En een smerig toiletgebouw met ‘droog’ toiletten. Je houdt het nog wel een dagje op. Helaas geen douche, maar de pientere knapen uit Holland maakten van een eind tuinslang en waterkraan een heerlijke frisse douche.

Jan Hendrik en ik in de volgende staat: Colorado. Net na het nemen van de foto brak lag de fiets op de grond. De gerepareerde standaard brak opnieuw af.
Marco, de racer

Advertenties

3 gedachtes over “16 Juni. De prairie en de schoonheid van Haswell

  1. Ha, in het mooie Colorado. In het prairie deel snik heet., maar dat wordt straks beter.
    En kerst he, nou zo is die dus in Zuid-Afrika.altijd
    Wel goed gevonden die douche

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi dat je de prairie zo mooi vindt. Ik kan het me helemaal voorstellen, De uitgestrekte leegte, maar de nuances in geuren, begroeiing e.d. Dat merkje als fietser, terwijl je je als automobilist alleen maar verveeld.

    Leuk is dat je de Transam-bikers op een website kunt volgen, Ook jullie Marko uit Finland en Bo van enkele dagen geleden.

    Ook is het prachtig om op Google-maps het plaatstje Haswell te zien. Inderdaad een oude uiteenvallende zooi.

    Like

    1. Hoi Gerhard,

      Het is wel grappig zo’n tracker op je fiets en dat je ze kan volgen. Je snap het van die prairie. Een fietser ziet veel meer, je ruikt en voelt het landschap.

      Google Maps is ook zo leuk. Je kan al goed zien waar je heen gaat. Ik gebruikte het thuis ook.

      Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s