6 Juli When The Wind Is Blowing In Your Face…

Ik ben achter een geheime afspraak gekomen. De anonieme bron ga ik niet verraden. Mijn eigen gedegen onderzoeken in alle staten waar in doorheen ben gefietst bevestigen het verhaal. Ze zijn er allemaal bij betrokken. De grote en de kleine jongens: Walmart, Citymarket, Saveway, FoodStore en vele andere supermarkten en voedselleveranciers. Het is een groot complot. Het schijnt dus dat er geen artikel in de winkel mag worden verkocht zonder dat er tenminste suiker aan is toegevoegd. Van ontbijtgranen tot spaghettisaus. En van hamburgers tot nootjes. Ook de groente is er niet van gevrijwaard: zoete aardappel, zoete tomaten, zoete mais. Zoethoudertjes dus. Het is ook niet vreemd dat de meeste Amerikanen te dik zijn. Naast dat ze natuurlijk weinig bewegen. Ze hoeven de auto bijna niet uit om iets te kopen, bankzaken te regelen of geld te pinnen. Maar laten we even duidelijk stellen. Je hebt het niet van mij. Afgesproken!?

Wij, intussen bewogen meer dan ons lief was. Er stond weer een wind om gek van te worden. Continue tegen een windkracht 7 opboksen is ‘minder fijn’ en dan gingen we ook voor het grootste gedeelte omhoog. Maar wanneer het naar beneden ging merkten we er ook weinig van. Je werd gewoon de berg weer opgeblazen. Freek had al een paar dagen last van zijn knie en dan draagt deze etappe ook niet bij aan voorspoedig genezingsproces.  

Het was best een aardige rit qua landschap. Besneeuwde bergtoppen op de achtergrond en rotsformaties en droge heuvels. Lege prairies met af en toe wat koeien of een verdwaald groepje paarden. Later volgde een rivier ons en daarom heen groeide bomen en struiken en was het gras mals.

We waren blij dat we na 100 km in het bijzaaltje van de Episcopal Church of Dubois stonden. Dubois is toch toch echt een Frans woord, maar daar denken ze hier anders over. Een mooie plek met keuken, WiFi en ruimte genoeg. Van John, de man met de sleutel en de babbels kregen we een rondleiding. Hij vroeg of we nog tijd hadden om wilde dieren te zien. Nou, waarom niet. we zijn er nu toch. We volgden hem naar een werkplaats van een vriend. Er stonden vele beesten opgezet, waaronder een grizzlybeer, wolf, coyote en diverse antilopen. Het zag er gaaf uit. Die grizzlybeer van meer dan 2 meter wil je niet op een paadje tegenkomen. Het meest opmerkelijke van de dag was dat we weer eens, na een dag of vier, bij de wasserette konden douchen. Het predicaat viezerik is niet meer op ons van toepassing.

Advertenties

2 gedachtes over “6 Juli When The Wind Is Blowing In Your Face…

  1. ha Wyoming zoals wij het ook hebben ervaren. Groot, dor en uitgestrekt. uren niemand tegen komen.
    Jullie komen nu wel in de buurt van de mooie gebieden.
    Tip voor Freek z’n knie. Let op dat je niet op die knie afzet. Ik heb ook zoiets weleens gehad. Door mij bewust te worden van afstap en vertrek gewoontes, raakte ik er weer snel vanaf.
    Ga je als je in Idaho bent nog een paar dagen Yellowstone park in?

    Like

    1. Hoi Harry,

      We staan nu vlak voor het Teton-park en gaan dat morgen befietsen. Tot aan Jackson en weer terug.
      De dag erop rijden we door Yellowstone. Het is de lange winderige tocht door Wyoming wel waard.

      Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s