20 Juli Wat kan water lekker zijn

“No, it’s Wieser not -Wijser-” Een spraakverwarring aangaande een trail over een voormalige spoorlijn langs het riviertje de Weiser. Wat ze hier dus uitspreken als Wieser. Hoe dan ook het was een prachtig pad door de velden en dorre bergen langs het riviertje. We gingen langzaam omlaag over een gravelpad. We zagen weer de nodige herten en wat schrikachtige koeien. Wel goed de hekken dichtdoen anders lopen de koeien weg.

In Cambridge namen we een small koffie, wat voor ons dus 2 mokken vol betekende. Ik raakte daar in gesprek met een oude baas van 89 jaar. Hij had een tuinbroek aan en strompelde naar zijn golfkar, die hij in het dorp mocht gebruiken op de openbare weg van de Sheriff. Hij had een petje op, waaruit bleek dat hij een oorlogsveteraan was uit de 2e wereldoorlog. Dat zou je bij ons niet zo snel zien. Wij vinden dit een tikkie overdreven: Kijk mij eens een held zijn. Maar hier in The States zijn ze trots op hun oorlogsveteranen en laten dat blijken. Veteranen krijgen ook kortingen bij musea en andere attracties. Newton heette de beste man en hij had in Japan gevochten. Hij had de enorme verwoestingen in Hiroshima gezien direct na atoombom. Hij had de straling overleeft. Maar veel van zijn maten niet. Hij had hierover een eigen theorie. Hij kwam uit Colorado en woonde toen boven de 3000 meter, at gezond lokaal voedsel en ademde verse berglucht. De andere mannen kwamen uit de stad en hadden veel meer gifstoffen in hun lichaam.

Er stond nog een man bij ons te praten. De gepensioneerde vrachtwagenchauffeur John met een geweldige snor en een mountainbike. Hij verbaasde zich ook over zijn landgenoten die te lui waren om te lopen. Zo vertelde hij over zijn buurvrouw toen haar auto kapot was. Ze werd door een vriendin met de auto gebracht eerst naar de winkel en daarna nog weer naar haar werk. Het was in beide gevallen nog geen 300 meter verder! Zelf had ik dat ook eens meegemaakt toen ik de buren op de camping in het toiletgebouw tegenkwam. Ik was lopend, maar zij waren met omweg met hun auto. Hij vertelde ook dat het dorp aan het vergrijzen was. Je ziet bijna geen jonge mensen meer. 

De tocht ging over een bergpas van 4131 feet. Het was inmiddels weer boven de 35 graden toen we omhoog klommen. Na een super afdaling reden we langs het aanlokkelijke stuwmeer in de Snake river. Dit werd omgeven door droge kale, bijna woestijnachtige bergen. We doken ongezien en geheel on-Amerikaans in ons blote niksie in het frisse water. De bewijslast is (tegen een geringe betaling) eventueel opvraagbaar bij de webhost. Het koelde even lekker af. We klommen daarna door tot Halfway. Daar werden we ontvangen op een landgoed met koeien, Friese paarden(!) en een heus zwembad door de enigszins verbaasde eigenaresse van deze Warmshower: “Ik had in mijn hoofd dat jullie morgen zouden komen”. We kregen haar auto mee om zelf nog eten te halen, anders had zij gekookt. Vanavond maar eens aan de biefstuk. We aten deze maaltijd op het terras naast het zwembad met uitzicht op imposante bergen. Wat een verrukkelijke plek.

Advertenties

Een gedachte over “20 Juli Wat kan water lekker zijn

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s