22 Juli She Likes Weeds

Halfway ligt ergens halverwege tussen. Volgens Kel, de vriend van Inga is het dorp ontstaan als postkantoor tussen Richland en een van de grootste goudmijnen van de VS. De mijn werd lang geleden al gesloten, omdat het te moeilijk werd om het goud naar boven te krijgen. Kel vertelde daarna, op geheimzinnige toon, dat de Chinese arbeiders de mijn in werden gestuurd en dat ze daarna de schacht snel werd afsloten. Zo hoefden ze de werknemers niet te betalen en wie zou zich bekommeren om die omgekomen Chinezen?

We namen afscheid van Kel, Inga en mijn slaapmaatje en stapten weer op de fietsen. We hadden een heerlijke tijd gehad. Er moest weer geklommen worden en de wind zat ook weer in de vertrouwde hoek. Het landschap was in het dal nog redelijk grasgroen, maar naarmate we klommen werd het steeds kaler en droger. Na een heerlijke afdaling belanden we in Richland en probeerden weer een koffie uit een restaurant. Onze vers gezette koffie bleef nog even in de Thermoskan. Het was geen succes. Wij vermoeden dat ze koffie hadden gezet, maar vergeten waren de koffiebonen te vervangen. Na deze onverkwikkelijke gebeurtenis reden we door een prachtige droge canyon. Met naast ons een slingerend riviertje en hoge kale bergen. Het was lekker rustig op de weg en dat is ook wel eens anders geweest.

In de dalen wordt meestal gras verbouwd voor hooi en koeien gehouden. Voor landbouw is het niet geschikt. Ze spuiten veel tegen onkruid. Dat is een verplichting. Als je niet spuit dan gaat de staat dat voor je doen, maar dan rekenen ze ook even met je af. De onkruiden zijn veel sterker dan het gras en blijven maar komen. Door de lucht, met veevoer, verkeer etc. Er is niets tegen bestand. En koeien zijn nogal ‘picky’ en eten louter alleen gras en laten de onkruidjes staan. In Montana en Idaho zagen we al onkruidbestrijdingstroepen. Het is echt “War on Weeds” om het onkruid te bestrijden op grasland en de Bush. Ze rijden met trikes door de bermen. Achterop een tank blauw gif, daaraan een slang en een soort waterpistool. Die richten op het onkruid en die krijgt de volle laag. Geen ontkomen aan. Je zag overal blauwe plekken in de berm.

Baker City was het eindpunt van vandaag. We gingen nog naarstig op zoek naar de Bakerstreet, maar Gerry Rafferty bleek net verhuisd.

Advertenties

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s