25 Juli Christmas in July

“Ik heb dorst”, zei de veel te dikke jongen van zo’n 15 jaar door de telefoon tegen zijn moeder. Je hoorde haar wat terugzeggen. “Kan je wat geld brengen dan kan ik een Pepsi halen”. Hij hing weer op. Bij hem zat een ander jongen en er lag er nog een languit op de bank van de picknicktafel. Die had een step bij zich. Waar hij weinig mee deed. Er ging wat tijd voorbij en de veel te dikke jongen belde weer naar zijn moeder: “Waar blijf je nu? … Nee, ik zit in de andere overkapping in het park!” Hij hing weer op. Even later kwam de moeder aanrijden in een witte Buick. De veel te dikke jongen waggelde naar de auto toe en kreeg vijf Dollar van zijn moeder. Hij waggelde weer terug en de witte Buick reed de straat uit.

Schreef ik gisteren nog over het gemak om als mannen te reizen. Vanmorgen kwam daar abrupt een einde aan. Chelsea kwam enthousiast naar ons toe en zei: “Jullie gaan vandaag toch naar dezelfde camping als ons en zouden jullie mee willen doen met ‘Christmas in July’. Dan moeten jullie een cadeau kopen voor max. $5,-“. We konden niet weigerden. Pfff, lullige cadeau’s kopen. Echt een mannending.

Freek had in het hostel al een lekke voorband. Da’s een goed begin van de dag. We begonnen daarna aan een flinke klim naar de Ochoco pass. Rond koffietijd hadden we ook deze weer in de pocket. Het is hier weer een droog, vrij ruig gebied met veel Jeneverbesbomen. Die kwamen hier oorspronkelijk niet voor, maar de afgelopen 20 jaar beginnen overal maar te groeien. Vanuit de overheid willen ze al deze bomen kappen, om de oorspronkelijke kale bergen weer te laten zien. Het hout krijg je bijna gratis mee. Daarom heeft het domineespaar een houtkachel in hun huis laten maken. Komen ze goedkoop de winter door.

Na de klim daalden we lekker de hele dag totdat we in het dal van Prineville kwamen. In deze stad ging de speurtocht naar brandstof voor het kooktoestel weer verder. Die duurt nu al een paar dagen. In een van de drie winkels verkochten ze het wel, maar dan in blikken 1 Gallon. (3,78 liter). En daar wil je niet mee fietsen. Uiteindelijk vulde ik het tankje maar met ongelode benzine bij het tankstation a raison $0,35 . Je moet wat tenslotte.

In het prachtige Smith Rock State Park zetten we de tenten op. We keken prachtig op de ruige geërodeerde bergen met onderin een riviertje. Gaaf gezicht. Na de warme prak, gekookt dus op de benzine, moest het dan gebeuren: ‘Christmas in July’, alleen voor de `cool people’. Op de achtergrond kerstmuziek en een half mokje warme rode wijn erbij. De cadeaus op tafel en via een loting mocht je wat uitpakken en afpakken. Het werd gezellig en al bellenblazend (mijn gekregen cadeau) werd het langzaam donker. Nu maar dromen van een witte Kerst. 

Smith Rock State Park
wacht tot het rode licht gedoofd is. Er kan nog een trein aankomen

Advertenties

2 gedachtes over “25 Juli Christmas in July

  1. He w+ f. Ik ga eens proberen terug te mailen . Ik zie nu pas op mijn mobiel dat dit kan ( bril nodig Bak?). Wat een verhalen heb je. Ik lees ze nu pas weer. Wij zijn weer terug van vakantie in Oostenrijk en Duitsland. 450 km gefietst. En afgelopen week 320 km in drie dagen in Nederland. We weten een beetje hoe jullie je soms voelen. Heerlijk dat bijna onbekommerde bestaan. Nog FF Willem en we zien elkaar. Heb er zin in beyyy

    Like

    1. Ha die Gardie. Dus binnenkort ook aan de bril. Lekker bestaan he, alleen een beetje fietsen, mooie dingen zien en geen andere dingen aan je hoofd. We zitten nu in downtown Salem. Een relaxt dagje. Nog ruim een week en dan alweer thuis. Het gaat sneller dan je denkt.

      Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s