27 juli The Jerk en de ijsverkoper 

You’re a jerk” zei de vrouw tegen Freek toen we geacht werden de receptiehal te verlaten. Zo ga je dus om met je campinggasten. Anderhalf uur daarvoor schrokken we ons rot toen een flinke Berk met donderend geraas zo’n 10 meter van de tent op de grond viel. We zaten meteen rechtop in de slaapzakken. Het waaide niet eens en de boom leek zomaar om te vallen. We kregen de fietsen met moeite over de takken heen om van plaats 14 tussen de bomen weg te komen.

We reden hoofdzakelijk naar beneden vanuit het dichte bos met dennen en berken over de drukke Highway 126. Het landschap veranderde van naar een meer open gebied. De bossen werden minder en druiven en fruitbomen en landbouw verscheen om uiteindelijk over te gaan naar vlak land met graan, gras, mais en aardappelen. We plukten bramen langs de kant van de weg. Heerlijk in de yoghurt. Achter ons lagen de bergen. Voor ons ergens de oceaan. We namen afscheid van Kaley, Chelsea en Ajana onderweg. Zij verkozen Florence aan de kust en daar te stoppen. Wij rijden helemaal door langs de kust naar Astoria.

In Coburg ontmoette we Walt, de ijsverkoper met heerlijk Tillamook ijs. Deze praterige 70 jarige man had ook de burgemeester van dit 1100 bewoners tellende stadje kunnen zijn, maar daar had hij weinig trek in. “Ik wil geen verplichtingen meer”, zo zei hij. “Wie wel”, dacht ik. Hij was in 1968 in de Heinekenbrouwerij in Amsterdam geweest. De volgende morgen werd hij wakker in zijn hotelkamer, maar hij er geen idee van hoe hij daar was gekomen. Hij had een fotozaak gehad en leerde Freek hoe je een camera moest vasthouden. We kregen nog twee ijsjes van hem en vulden onze bidons met bronwater voor het laatste stuk.

In Harrisburg aan gekomen (nee, niet de plek waar de kernongeval plaatsvond in 1979) hadden we eindelijk eens WiFi. En kregen hierdoor net op tijd bericht van het Warmshower adres. We waren welkom. Het had weinig gescheeld of we hadden al op een camping gestaan. We reden nog een paar kilometer en kwamen aan bij Megan en Jeremy. Leuke dertigers, met een schuwe Duitse herder. Ze hadden al wat landen bezocht en gewerkt in Afhanistan voor een hulporganisatie. Er werd ons een maaltijd aangeboden bestaande uit onder andere gegrilde aubergines uit eigen tuin. We praten over van alles en nog wat en ja hoor Trump kwam ook weer eens voorbij. De vluchtelingen en andere wereldproblemen passeerden tevens de revue. Maar ook het dure ziekenkostensysteem. Je betaald betaald $600,- per persoon om verzekerd te zijn tegen ziektekosten. 

Walt, met bril toch een knappere vent

Advertenties

5 gedachtes over “27 juli The Jerk en de ijsverkoper 

  1. Mooie verhalen weer mannen, ik moet nog een achterstandje met lezen in halen i.v.m. onze vakantie maar ga dat zeker doen!
    Freek, ik zou toch nog even terugfietsen en een verklaring eisen van die vrouw: Hoezo een Jerk?
    (Jerk= flapdrol ; debiel ; imbeciel ; mafkikker ; gek ; idioot ; zot ; waanzinnige ; mafkees ; mafketel ; oetlul ; sodemieter)

    Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s