31 Juli Lady’s and gentleman… The smelling breaths!!!

Daar stonden we dan in een van de vele kamers van het immens grote huis in Tillamook. Freek met een gitaar en ik met een cello (!) We gaven samen met de dochter en een stel kleinkinderen van tandarts Long een concert voor de overige familieleden, met onze net opgerichte band: The smelling breaths. Onthoudt die naam, daar gaat u meer van horen. De zeer getalenteerde muzikale dochter Lanessa studeert aan The school of Arts in LA had twee songs geschreven: Misunderstood. Een lied over de naam Freek, hoe je die naam wel goed uitspreekt en een heus familie Longlied. Luid applaus was ons deel. We belanden hier doordat Freek werd aangesproken bij de, hier zeer bekende, Tillamook kaas- en ijsfabriek. We kregen daar een heerlijk ijsje van de gastvrije moeder en op de vraag waar we vanavond zouden verblijven hadden we geantwoord: “Dat weten we nog niet”. We werden meteen uitgenodigd om onze tent in hun tuin op te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. Na een prima douche werden verse pizza’s en salades gemaakt en konden we aanschuiven. Het werd een geheel onverwachte top-avond. Met muziek, politieke gesprekken en theater. Een plek om niet snel te vergeten. 

Eerder die dag hadden kwamen we uitgeslapen de tent uit en begonnen, nog later dan anders, aan onze korte rit langs de kust. We hebben wat tijd over, want over een week hoeven we pas in Portland te zijn. Onderweg werden we verrast door een afgesloten weg. We zouden zo’n 10 km terug moeten fietsen. We besloten het erop te wagen en de blokkade te omzeilen. Het bleek een goede keuze. Op wat slechte stukken na was het goed te doen. Een bijkomend voordeel: geen auto’s. Een hert keek ons diep in de ogen, met een blik van: “Wat moeten jullie hier?” en maakte zich snel uit de voeten.

De kust is werkelijk geweldig mooi. Wat een prachtige uitzichten op de stranden, rotsen, baaitjes en bossen. Ook de inhammen en de getijden maken het bijzonder. Dit is zeker een van de hoogtepunten van de reis.

“Alles mee?” Die vraag stellen we ons zelf telkens weer als we vertrekken van de camping of na een stop. De plek waar we verbleven wordt aan een laatste blik onderworpen en dan vertrekken we echt. Ondanks deze voorzorgsmaatregel ben ik al een bord, vork, waslijntje en diverse etenswaren vergeten. Nu maar hopen dat we ons gezond verstand niet ergens laten liggen.

Een deel van de familie Long met vader op de trombone

Advertenties

2 gedachtes over “31 Juli Lady’s and gentleman… The smelling breaths!!!

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s