#2 – Oslo voorbij

23-24 mei
Noorwegen is een rijk en keurig land. De woningen zien er luxe uit, de auto’s en zo ook de meeste mensen. Het is netjes voor elkaar; speeltuintjes, picknicktafels en schone openbare toiletten. Meer elektrische auto’s dan in Nederland. Maar het is ook een duur land. Een brood, een kop koffie of een overnachting, alles is ongeveer 25% duurder. Niet dat we dat niet wisten, maar het is opvallend. We hoeven niet meteen op een houtje te bijten, hoewel hout genoeg. Ook hoeft er geen inzamelingsactie te worden gestart.

Langs Oslo
Onderweg werd het steeds drukker; industrie, woonwijken, snelwegen en spoorlijnen. We moesten goed opletten hoe we fietsten. Gelukkig zijn er veel fiets/voetpaden, maar de bewegwijzering laat te wensen over. Bij de Ikea dachten we even wat Zweedse balletjes (köttbullar) te scoren, om alvast in de stemming te komen, maar de fietsen met alle bepakking achterlaten durfden we niet. Om ze even achter in het magazijn te zetten, daar is de Ikea nou weer net even een te grote winkel voor. Dan maar weer een broodje pindakaas.

In de stad zie je veel elektrische steps als een soort ‘witte fietsenplan’. Je kan ze met een app op je telefoon bedienen. Ze staan echt overal in de weg, midden op een fietspad of zomaar langs de kant.

Buiten het stedelijk gebied belanden we langs de drukke snelweg E6 en spoorlijn richting Hamar en Lillehammer. De weg volgt een oude pelgrimsroute naar Trondheim, toen er kennelijk nog geen treinen en snelwegen bestonden. We kwamen een jong stel Duitse fietsers (4 maanden vrij…) tegen, die net een paard van de weg af hadden gehaald.

In een tankstation vulden we onze bidons en namen een kop koffie. Een vrachtwagenchauffeur zat verlegen om een praatje en deelde graag zijn mening:
– In Zweden zijn alleen maar bomen
– De Noordkaap is ver
– Automobilisten rijden hier als gekken
– Er zijn erg veel muggen in het noorden
– Half juli zijn Zweden en Finland lid van de NAVO.

We kregen zo erg veel zin in het vervolg van de reis. De camping bleek vervolgens onvindbaar of bestond misschien wel niet meer. We belanden daarom aan de rand van een idyllisch meertje en kampeerden in het wild. Boven ons zagen we de vliegtuigen van vliegveld Gardermoen, waar we dachten te landen.

Van de drup in de regen
Als een volwaardige bushcraftsman haalde ik ‘s morgens water uit het meer en zette koffie via mijn gloednieuwe waterfilter. We kropen uit het bos en volgden met flinke tegenwind de drukke weg 175 naar Kongsvinger richting Zweden. Niet de meest leuke weg, maar er was weinig alternatief. Het landschap was glooiend en afwisselt. Bos, landbouw en af en toe een dorpje. Bij veel boerderijen staan oude opslagschuren op palen. Het ongedierte kon daardoor moeilijk bij de voorraad komen. Dit deed ons denken aan Gallicie in Noord-Spanje waar we ze ook vaak tegenkwamen. Deze zijn hier uiteraard van hout.

Marja kreeg onderweg buikpijn. Zou het waterfilter dan toch niet helemaal goed werken?

Het begon vlak voor Kongsvinger na het gespetter pas echt te regenen en ook de camping bleek net te zijn gestopt. Hierdoor moesten we 11 km van de route af voor een andere camping. We wachten de bui af in een supermarkt. Een Noor bood ons aan om in zijn huis te komen en mee te eten. Helaas woonde deze man met Italiaanse vrouw meer dan 25 km de verkeerde richting op. We hadden wel trek in Italiaanse haute cuisine met een wijntje, maar het werd toch iets van spaghetti op een druilige camping.

Een traditionele Noorse stabbur
Het groene stepplan
Een idyllische plekje

#1 – Een verrassende start is het halve werk

21-22 mei.
Op vakantie zijn is leuk, op vakantie gaan is een gedoe. Met een paar flinke fietsdozen in een busje en een twee Ikea tassen vol met fietstassen reden we om 10.45 uur naar Schiphol. ”Door drukte en personeelstekort duurt het wat langer. Bedankt voor uw begrip”, schalde uit de speakers. Het klopte. Net als bij de Efteling slalomde we door de ellenlange rijen heen, zowel bij de incheck als bij de douane. Marja werd eruit gepikt en werd overal gefouilleerd. “Kleed u zich maar even helemaal uit”, ontbrak nog net. Efin, na een kort inwendig onderzoek…

Welk vliegveld?
Toen we renend bij de gate arriveerden stond Olso niet meer op de display. Sandeford verscheen. We vroegen het even na. We vlogen op een vliegveld 120 km onder Oslo in plaats van de airport 30 km erboven! Oei, daar hadden we niet op gerekend. Hadden we nu toch maar geboekt bij Fokelien Rijnja… Gelukkig hadden we geen eerste overnachting geregeld, maar het was ff schakelen. Sandefjord is een fijn kneuterig vliegveld, waar af en toe eens een vliegtuig land of opstijgt.

Fietsdoos
De fietsdozen konden zelfs op het vliegveld blijven staan, net als het verpakkingsmateriaal. Dat was op het grote vliegveld nooit gelukt. Het moest kennelijk zo zijn. Het scheelt in ieder geval gedoe voor de terugvlucht. De KLM wil dat een fiets netjes wordt verpakt in een fietsdoos, maar deze zijn buiten Schiphol lastig te verkrijgen. Het kost dan zomaar een dag om het te organiseren, maar dat niet alleen, ze zijn zo onhandig groot.

Hostelperikelen
Om 18.30 uur reden we, met weer geassembleerde fietsen, van het vliegveldje weg, het regende licht. “Waar zullen we eens naar toe gaan?” Het was wel meteen leuk fietsen. De Noorse houten huizen in een glooiend landschap. 26 kilometer verder in Tonsberg bleken de drie hotels vol en sloeg de kerkklok 21.00 uur. Het Pelgrimhostel bleek oplossingsgericht en plaatste het aanwezige handbalteam in minder kamers en zo konden wij alsnog terecht. Een prachtige sfeervolle plek in Noorse stijl. De pizza’s van het handbalteam werden met ons gedeeld. We keken elkaar aan. Het komt altijd goed!

Gaan met die banaan
De volgende morgen kregen we bij vertrek een heus uitzwaairitueel van de vriendelijke hostel eigenaresse Margaretha. De zondagsrust blijkt goed in ere te worden gehouden, geen winkel is open. De speurtocht naar eten was gestart. Bij benzinestations waren wel snacks, maar verder geen knap eten of een banaan te krijgen. Het toeval wilde dat we spontaan bananen kregen aangeboden van een Nederlands stel, die twee jaar gaan fietsen door Europa. We staken bij Horten het Oslofjord over met een veerpont en reden verder door een fraai, afwisselend en glooiend landschap. Op de lelijke camping langs de E6, waar we ‘s avonds belanden, ontmoeten we een paar overbeladen Franse fietsers. Ze zijn nu twee maanden van de zes onderweg en het thuisfront maar denken dat twee maanden lang is…

De behulpzame Margaretha
En gaan met die banaan

Welkom

Welkom op de website van WillemFietst. Met een splinternieuw fietsavontuur, een prachtige uitdaging: een rondje Noordkaap van eind mei tot begin augustus 2022. Je kunt ons volgen, als je durft!

Bestel het boek: Leven uit een fietstas over mijn fietsreis dwars door de USA of reserveer alvast mijn nieuwste boek: Zo ga je op fietsvakantie! Een praktisch handboek over alles wat met fietsvakanties te maken heeft. Het boek verschijnt in het najaar van 2022.
Veel leesplezier

In de podcast van Fietskriebels!

Van ons keukentafelgesprek met Henrik Kos van Fietskriebels is een podcast gemaakt. Deze is net verschenen op de gebruikelijke kanalen als Spotify en Apple Podcasts.

De podcast gaat over, hoe kan het anders, fietsvakanties die ik samen met Marja heb gemaakt, met onze kinderen en mijn reis door de Verenigde Staten.

Ook komt mijn nieuwste boek: Zo ga je op fietsvakantie! komt ter sprake. Dit praktische handboek met uitleg over de ideale vakantiefiets, uitrusting, routes en alles wat met fietsvakanties te maken heeft is alvast te reserveren via deze pagina.

Een warm rondje door Zuid-Zweden

In juli reed ik, dit keer met vrouw en jongste zoon Thijs, over de Sverigeleden in het zonovergoten en warme Zweden. 1400 km door een fraai leeg landschap met bossen, meren, akkers, stranden en… muggen.

Wanneer je de avonturen wilt lezen kijk dan onder menu bij 2018 Zweden, de Sverigeleden.

Oja, oudste zoon Freek, met wie ik door the USA fietste, is met vriendin Rubin voor 4,5 maand(!) ook weer aan het fietsen geslagen. Ze toeren van Canada naar Los Angeles. Je kunt ze volgen via hun site: FreekenRubinopdefiets.

Veel leesplezier en inspiratie!

fullsizeoutput_5cbf